W każdym chwili odcieniu,
w zapachu letniej łąki,
w skrzydłach motyla, który na mgnienie oka przysiadł na moim ramieniu.
Wypełniasz dni tęsknoty, obecnością niemą.
Całujesz moje powieki kiedy płaczą z tęsknoty
jesteś gdy cię nie ma
we wschodach i zachodach tak jak lubisz
od dzisiaj, od zawsze, nigdy
w skrzydłach ptaka, który dzisiaj zaglądnął do okna mojej samotni
czekam.
Zagmatwana wśród tego czego nie wiem jeszcze.
Jesteś.
Moje spotkania ze słońcem
dzisiaj i jutro. Jeszcze nie wiem.
Moje poranne schadzki z kochankiem
kiedy za oknem ledwie brzask mrok przegania.
Moje dzień dobry słodko tonące
w jeszcze ciepłej rozkoszy błękitnej pościeli.
Moje rozpalone policzki, których Ty jesteś sprawcą
kiedy odwiedzasz mnie jeszcze we śnie.
Moje zmysły które śpią jeszcze a już rozbudzone
nowy dzień witają radosne, bo jesteś.
Moje marzenia jeszcze nierealne, a takie prawdziwe
aż się boję ich siły, co porywa mnie z sobą.
Jeszcze nie wiem czy widzę już, czy śpię jeszcze,
jeszcze nie wiem.
Obudziły mnie dzisiaj promienie słońca
delikatnie dotknęły mojego policzka
dyskretny dźwięk rozbudził moje zmysły
na skraju zimowego świtu wiosna powitała mnie ciepłym dzień dobry.
Byłeś nieopodal, słyszałam twój oddech czułam go na ustach
czy to sen był czy jawa, nie chcę tego wiedzieć
niech magia tej chwili pozostanie z nami na na zawsze.
W zapachu poranka, który na nas czekał,
w wieczoru granacie przytula dwie dusze
należące do siebie wbrew losu zrządzeniu spotkanie.