Czy jeszcze kiedyś?
Czy to się zdarzyło?
Czy już stracone?
Jeden krok za daleko,
jedna myśl co uciekła,
jeden gest co przekreślił
wszystko?
Czy było warto?
Czy to musiało
właśnie się wydarzyć
wymknąć, skrywane.
Między linijkami,
w nut kilku brzmieniach,
w barwach obrazów,
w bieli niezapisanej stony,
którą można czytać.
Czy jeszcze kiedyś
w plątaninie zmysłów
ona odszuka
kilka odpowiedzi?
Tak, dotyk
zwyczajny, codzienny,
delikatny, niby niezauważalny
bo nieistniejący.
Tak, uśmiech
zwyczajny, niby codzienny
ukryty za szklanym ekranem
niewidoczny.
Tak, obraz
niby zwyczajny
pięknie namalowany
lecz nierzeczywisty.
Tak, sen
niby zwyczajny,
ale czy się ziści
niemożliwy.
Tak, wysp tysiące
na oceanie życia
ale tylko ta jedna
bez adresu.
Tak, bajka
ale kto jej posłucha
zakończenie dopowie
czy go chcemy, nie chcemy.
Czy to majowo?
Czyżby, za oknem kolejny raz deszcz
łzy mieszają się z jego kroplami,
chmury rozgościły się na niebie
i przeganiają słońce.
Czy to wiosennie?
Tak, przecież właśnie zakwitły bzy
fioletem i bielę przyozdabiją
swe zielone liście.
Czy to na pewno byłeś ty?
Chyba tak,
bo moje ciało drżało
od twojego dotyku.
Czy jeszcze jesteś?
O nie już dawno poszedłeś
tylko chłód został spotkania.
Co robisz?
Nic tylko to układasz,
jak się uda to może
podasz mi instrukcję.
Czy chcę tego?
Nie, wolę tak jak jest
mimo, że …
może tak ma być!