Nie wiedzieć

Te oczy są jak księga.
Czy znasz do niej szyfr?
Tyle ich stoi na półce, ale ta jest jedyna,
Niby zwyczajna, niby prosta.

Czytasz i nic nie rozumiesz,
Czytasz i wszystko jest jasne,
Czytasz i nic już nie wiesz,
Czytasz i myślisz co dalej będzie.
Docierasz do końca, czekasz na wyjaśnienia,
a jego nie ma.

I tak, jak na wyspie, słońce i niebo
I niby wszystko takie zwyczajne.
Ale nie !
Tu morze jest bardziej turkusowe,
Woda cieplejsza, niebo niebiesko niebieskie,
Plaża jest rajskim ogrodem,
A szczęście? Ono mieszka wszędzie i jest na wyciągnięcie ręki,
Jak jabłko w owocowym sadzie, jak powietrze.

Otwórz oczy, wysil słuch, dotknij piasku i oddychaj głęboko,
a zobaczysz, usłyszysz i poczujesz szczęście.
I co?
Czujesz?
O to w tym chodzi!!!

Czara

Jestem czarą.
Czy można ją jeszcze wypełnić,czy jest już wypełniona.
Na pewno możesz odszukać w niej delikatny zapach lawendowej polany,
ulotne wschody i zachody słońca,
smaki życia.

Radosną gorycz szczęśliwych minut,
kwaśny smak słodkiej czereśni…
Przemilczane słowa i wykrzyczane myśli.
Moc tłumionych uczuć do osób i rzeczy.
Drobne wielkie sprawy, z których każda jest ważna.

Mamy na to czas, a czara stoi w zasięgu myśli.
Wypełniają ją krople, jedna po drugiej.
Czasami są to łzy, niekiedy deszcz, innym razem emocje,
które kaskadą spadają do wnętrza rozdygotanego serca.

Zawsze się coś dzieje.

Powroty

I właśnie jestem, i mnie nie ma.
W całym wielkim świecie, mały rudy okruch,
myśli że jest wielki, zawsze gdy się kurczy.

Wśród wielkich spraw,
wśród stron niezapisanych jeszcze,
w dżungli myśli i zdań, słów na marginesie.

Jestem i mnie nie ma,
kim jestem i dlaczego,
może to kolejny zwrot,
może kolejny przystanek ?

Witaj więc póki jestem tu i teraz.